استفاده از سامانه‌های گرمایش تابشی در گلخانه‌ها
یکی از عوامل مؤثر در رشد گیاهان، ایجاد گرمای مناسب برای آن هاست. طبیعی ترین گرما، گرمای حاصل از تابش امواج منتشر شده از سطح خورشید است. استفاده از گرمایش تابشی در گلخانه‌ها به مفهوم نزدیک کردن شرایط داخل گلخانه به شرایط محیط طبیعی است. در این روش دمای خاک بیش از دمای هوا خواهد بود (حدود 4 الی °5C) و این دقیقا برخلاف سامانه‌های هوای گرم است. بعضی از گونه های گیاهی واکنش بسیار مثبتی به این نوع گرمایش نشان می‌دهند. موز، زیتون، گوجه فرنگی و کانولا نمونه‌هایی هستند که در واکنش به گرمایش تابشی، افزایش فوق‌العاده در کمیت و کیفیت محصول نشان می‌دهند. برگ‌های خیس گیاهان همواره محیط مناسبی برای رشد انواع باکتری‌ها و ایجاد آلودگی می‌باشند. افزایش دمای برگ‌های گیاهان در سامانه‌های گرمایش تابشی نسبت به سامانه‌های هوای گرم موجب کاهش تقطیر بیش از حد بر روی برگ‌ها می‌شود و احتمال بروز بیماری‌های قارچی را کاهش می‌دهد و نیز از زنگ زدگی بر روی برگ‌ها جلوگیری می‌کند. وجود گرادیان دمایی بین سقف و کف گلخانه در سامانه‌های گرمایشی هوای گرم موجب افزایش تلفات حرارتی و درپی آن افزایش مصرف سوخت گلخانه می‌شود. عدم نیاز به چرخش هوا جهت کاهش گرادیان دمایی از دیگر مزایایی هیترهای تابشی برای گلخانه‌ها است که افزون بر کاهش مصرف برق فن‌ها، مانع از پراکنده شدن حشرات و باکتری‌ها ی بیماری‌زا در فضای گلخانه می‌شود. سازه مخصوص و پوشش نازک و شفاف گلخانه و اتلاف حرارتی زیاد سقف در سامانه‌های غیر تابشی سبب افزایش هزینه‌های گرمایشی سامانه‌های هوای گرم در گلخانه‌ها می‌شود. 60% صرفه‌جویی در مصرف سوخت، نیاز بسیار کم به انرژی الکتریکی (هر دستگاه حدود 100 وات)، امکان منطقه‌بندی دمایی، بی تأثیر بودن فشار منفی داخل و عدم ایجاد ابر حرارتی در زیر سقف از مهم‌ترین مزایای هیترهای تابشی در گلخانه‌ها است.